Wyższa renta socjalna nie poprawi aktywności zawodowej niepełnosprawnych
W Polsce tylko około 30-35 procent osób z niepełnosprawnościami podejmuje aktywność zawodową. Pojawiające się co jakiś czas pomysły zrównania jednego z podstawowych świadczeń – renty socjalnej – do poziomu płacy minimalnej, jeszcze pogorszą tę sytuację.
Idąc do wyborów, Koalicja Obywatelska zawarła postulat zrównania renty socjalnej z płacą minimalną wśród swoich 100 konkretów na 100 dni rządzenia, ale podobny pomysł trafił na drogę ustawodawczą już w 2023 r. za sprawą inicjatywy obywatelskiej firmowanej nazwiskiem posłanki Iwony Hartwich. Projekt nie został jednak przyjęty w tej formie, ale w zamian na początku 2025 r. wprowadzono osobny dodatek dopełniający dla osób uprawnionych do renty socjalnej, posiadających orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy oraz do samodzielnej egzystencji. Zbliża on kwotę świadczeń do wysokości „najniższej krajowej”.
Dotyczy to jednak tych osób, których stan zdrowia faktycznie nie pozwala na podjęcie zatrudnienia. Inaczej jest w przypadku osób z lżejszymi niepełnosprawnościami, które również chciałyby podwyższenia kwoty świadczeń, o czym można przeczytać na wielu tematycznych grupach dyskusyjnych. Istnieje bowiem zjawisko, które jest określane jako „pułapka rentowa”. Osoby pobierające rentę zwyczajnie kalkulują, na ile aktywność zawodowa poprawi ich sytuację i czy podjęcie zatrudnienia w ogóle im się opłaca. Im wyższe świadczenia, tym częściej osoby z niepełnosprawnościami będą uznawać poszukiwanie pracy za nieopłacalne i podejmą decyzję o pozostaniu w domu.
Aby nie dopuścić do takiej sytuacji, renta socjalna powinna być niższa od minimalnej płacy i zabezpieczać jedynie minimum bytowe, „zachęcając” pośrednio do podejmowania aktywności zawodowej. Niestety, wiele osób zdaje się tego nie rozumieć, a ich postulaty – choć atrakcyjne z punktu widzenia politycznego, szczególnie w okresach przedwyborczych – mogą jedynie pogorszyć sytuację. A szkoda, bo podjęcie zatrudnienia jest w wielu przypadkach świetnym sposobem na rehabilitację społeczną, włączającą osoby z niepełnosprawnościami w życie społeczeństwa, jak również rozwijającą ich zaradność, umiejętność pełnienia ich ról społecznych, a nawet kształtującą pozytywne postawy u osób postronnych.
Co w takim razie należałoby zrobić? Najlepiej postawić na wsparcie osób z niepełnosprawnościami na rynku pracy i odpowiednio doceniać ich aktywność. Ale to już temat na inny artykuł.
Udostępnij Opinię:
