Rada Miejska w Policach zajęła się nowym programem wychodzenia z bezdomności

Gracjan Broda,
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Program jest kontynuacją działań realizowanych w latach 2020–2025 i stanowi element lokalnej polityki społecznej. Jego głównym celem jest ograniczenie skali bezdomności oraz zwiększenie skuteczności wychodzenia z kryzysu poprzez rozwój zintegrowanego systemu wsparcia, w tym mieszkań treningowych, pracy socjalnej i aktywizacji zawodowej.

Rosnąca liczba osób potrzebujących pomocy

Z analizy danych przedstawionych w projekcie wynika, że w ostatnich latach liczba osób korzystających ze wsparcia Centrum Usług Społecznych w Policach utrzymywała się na wysokim poziomie. W 2020 roku było to 109 osób, a w 2024 roku już 127. W 2025 roku liczba ta wyniosła 126 osób, przy zdecydowanej przewadze mężczyzn wśród osób objętych pomocą.

Jednocześnie samorząd zauważa spadek liczby osób przebywających w przestrzeni publicznej, do których docierały służby podczas objazdów gminy. Może to świadczyć o większej skuteczności systemu wsparcia oraz lepszym docieraniu do osób potrzebujących pomocy.

Mieszkania treningowe i indywidualna praca socjalna

Jednym z kluczowych elementów programu ma być rozwój mieszkalnictwa wspieranego. Mieszkania treningowe mają pomóc osobom bezdomnym stopniowo odzyskiwać samodzielność, przy wsparciu trenerów i pracowników socjalnych. Program zakłada również indywidualne podejście do każdego uczestnika poprzez tworzenie Indywidualnych Programów Wychodzenia z Bezdomności.

Autorzy dokumentu podkreślają, że bezdomność jest zjawiskiem wielowymiarowym i wymaga działań nie tylko interwencyjnych, ale również reintegracyjnych – obejmujących wsparcie psychologiczne, zdrowotne oraz zawodowe.

Nowe kierunki działań i współpraca instytucji

Projekt przewiduje pięć głównych obszarów działań: profilaktykę i zapobieganie bezdomności, pomoc doraźną, integrację społeczno-zawodową, rozwój mieszkalnictwa wspieranego oraz współpracę międzyinstytucjonalną. Szczególny nacisk położono na ograniczanie długotrwałego pobytu w schroniskach oraz rozwój usług środowiskowych.

Planowane jest także zwiększenie dostępności miejsc w schroniskach oraz rozwój wsparcia dla osób wymagających opieki zdrowotnej, w tym tworzenie nowych form pomocy dla seniorów w kryzysie bezdomności.

Finansowanie i perspektywa do 2030 roku

Realizacja programu ma być finansowana ze środków budżetu gminy, budżetu państwa, funduszy unijnych – w tym EFS+ – oraz wkładu organizacji pozarządowych. Dokument podkreśla znaczenie współpracy samorządu z partnerami społecznymi oraz NGO w realizacji działań.

Uchwała została przyjęta i program będzie obowiązywał do 2030 roku, stając się jednym z kluczowych narzędzi lokalnej polityki społecznej, mających na celu ograniczenie wykluczenia społecznego i poprawę jakości życia osób w kryzysie bezdomności.

Udostępnij Artykuł: